ขอให้เรื่องของเราเป็นกำลังใจแก่คนที่มีความฝัน และตามหาฝันของตัวเองอยู่ทุกคนนะจ้ะ

ตอนนี้เราก้อเท่ากับผ่านมาได้ครึ่งทางของความฝันละ  ที่ยังเหลือก้อคือผ่านการเทรนเพื่อไปทำงานได้อย่างดี  ตอนนี้เรารู้สึกดีๆมากๆ ได้กำลังใจจากคนรอบข้างที่รักเราเยอะมากๆ ทั้งพี่น้องเพื่อนฝูง  แม้กระทั่งคนที่รู้จักกันไม่นาน  แต่มีไมตรีจิตอันดีต่อกันและแสดงความยินดีต่อกันอย่างจริงใจ 

โดยเฉพาะพ่อแม่ที่ดูจะมีความสุขกับกับลูกสาวมาก 

 

        สิ่งที่อยากบอกคือ  การที่เราจะฝ่าฟันมาถึงจุดนี้ได้ เราต้องผ่านสิ่งต่างๆมามากมาย ทั้งคำปรามาสหรือดูถูกจากคนอื่น  อย่างตัวเราเองระหว่างที่ทำงานไปเรียนภาษาไป เคยถูกคนใกล้ชิดว่า กลัวว่าเราจะไม่มีที่ไป  ไม่มีใครรับไปทำงานด้วย จึงพยายามที่จะเสียสละงานที่เค้าคิดว่าเค้าไม่สนใจให้เรา  เราเคยเสียใจที่รู้สึกว่าเค้าเห็นเราไม่มีความสามารถ แต่เราก้อเงียบ ไม่ได้นำคำนี้ไปพูดให้คนอื่นรอบข้างรู้ว่าเราได้รับคำพูดอย่างไรมา  เพราะคิดว่ามันไม่ได้จะเกิดผลดีแก่ใครเลย ถึงแม้จะเสียความรู้สึกมากๆ นอกจากนี้จะทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง จากนั้นเราก้อไม่ท้อ ยังคงมุ่งมั่นกับจุดมุ่งหมายของตนเองอยู่ และสอบโทอิคใหม่มีคะแนนเกิน  600  คะแนน จากนั้นคือตั้งเป้าไว้ว่าจะสอบแอร์ไม่เกินสิ้นปีนี้  และตอนนี้เราก้อทำสำเร็จ เป็นไปตามแผนที่วางไว้ทุกประการ 

 

        คนที่ต้องขอบคุณมากที่สุด คือซอล คนที่รับฟังอยู่คนเดียว เวลาที่เราได้รับคำพูดที่บั่นทอนกำลังใจจากคนอื่น  และคอยบอกเรา  กระตุ้นเตือน และให้กำลังใจเสมอว่า ให้เราเอาคำนั้นมาเป็นพลังใจ เพื่อที่จะทำได้ดี ดูแลแม้กระทั่งเสื้อผ้า ผม ว่าเรียบร้อยหรือยัง ขอบคุณมากๆจริงๆนะ  ตอนนี้เรามาได้ครึ่งทางของความฝันแล้ว  ไม่ว่าใครจะคิดอย่างไรกับงานนี้ก้อตาม  แต่เราเองคิดว่าจะไปสัมผัสโลกกว้าง และความคิดเห็นใหม่ๆสักปีสองปีตามที่ฝันไว้แต่เด็ก  จากนั้นก้ออาจจะกลับมาทำงานอย่างอื่นต่อ^___^สู้เค้า ทาเคชิ

ตอนนี้ผลออกแล้ว  ผ่านไปได้ด้วยดี  โล่งใจมากๆ  แต่ก้อมีเพื่อนตกรอบนี้ไปกันพอสมควร  เฮ้ออ สู้ต่อไปทาเคชิ นะเพื่อนๆ

ตอนนี้เราต้องรอไปตรวจประวัติอาชญากรรมที่สนง.ตำรวจแห่งชาติ หลังวันที่ 6 ธ.ค. ขั้นตอนนี้ก้อสำคัญนะ  พี่ที่แจลบอกว่าใครไม่ไปตรวจบริษัทจะตัดทิ้งเลย  เพราะถือว่าให้เวลาไปจนถึง 31 ม.ค.โน่นแน่ะ  เราคงไปหลังปีใหม่แหละ  จากกนี้ก้อทำpassportซะ  อายุน้อยกว่า 10 เดือนบริษัทไม่รับนะจ้ะ

เตรียมเอกสารต่างๆให้เรียบร้อย  รอพี่เค้าโทรมาเรียกเทรน

 

ที่แน่ๆต้องไปหาที่เรียนภาษาญี่ปุ่นแบบด่วนจี๋  เพราะอาจารย์ที่จะเทรนเค้ามาบอกเองในวันที่ไปรายงานตัวเลยว่า 

 เธอต้องเรียนมินนะโนะ นิฮงโกะกันวันละ 2 บท  ภายใน 14 วัน และTextbookต่างๆก้อเป็นภาษาญี่ปุ่นนะ  ขอความร่วมมือให้ไปเรียนมาด้วย

ตายแน่ๆ  ลองคัดเองแล้วยากเหมือนกัน  ตอนนี้อยู่ระหว่างเลือกว่าจะเรียนที่ไหนดีอยุ่  ต้องรีบๆกลัวพี่เค้าเรียกไว

 

แต่ที่แป่วๆคือ พี่เค้าบอกว่าหลังจากเทรนที่สีลม สองเดือน ต้องไปเทรนsafetyที่โตเกียว 2 อาทิตย์ บริษัทจะไม่สำรองเงินให้เหมือนรุ่น 97แล้ว  ตอนนี้ก้อเลยไปอ้อนพ่อขอเงินอยู่   เฮ้อ  มาได้ครึ่งทางละนะ  คงต้องสู้ต่อไป  เพื่อฝันที่เป็นจริง  ได้ติดปีกบินบ้างละ

วันจันทร์นี้แล้วสิ  ผลตรวจร่างกายแจลเวย์ของเราจะประกาศแล้ว  แอบตื่นเต้นเหมือนกันนะเนี่ย  จากที่รอมาเป็นเดือน  รวมจากที่ส่งเมล์ไปสมัคร

รอเรียกสัมภาษน์ รอบ 1 รอบ 2 ก้อร่วม 2 เดือนแล้ว 

ถึงตอนนี้ใครๆจะบอกว่าไม่มีปัญหาแล้ว  แต่ก็ยังกังวลใจอยู่ดี  ยังจำความรู้สึกตอนที่เปิดหน้าจอดูว่าผ่านสัมภาษน์มั้ยได้อยู่เลย  โดยเฉพาะตอนรอบ 2 นี่ ลุ้นๆ  ถึงจะใช้เวลาระหว่างรอผลออกโดยการกลับบ้านทำบุญ ทำเป็นไม่สนใจ  แต่ลึกๆก็กังวลนะ  จำได้ว่าตอนเปิดหน้าจอดูเนี่ย  ดูแบบแอบๆ ไม่กล้าอ่านประโยคต้นๆ  แต่กวาดตาดูรวมๆ  พอเห็นว่ามีตารางเรียกรอบต่อไป  ดีใจสุดๆอ่ะ  ถึงค่อยกลับไปอ่านประโยคข้างบน แล้วก้อจัดแจงพริ้นไว้เป็นหลักฐานซะ

 

ถึงตอนนี้ก็เหลืออีกไม่ถึงอาทิตย์ละจะประกาศผลตรวจร่างกาย  ที่แจลตรวจได้ละเอียดมากๆ  ละเอียดจนมันเป็นขั้นตอนสำคัญที่ทำให้เพื่อนๆหลายคนไม่สามารถผ่านไปบินได้ แต่หลังจากเห็นความดีใจของพ่อแม่ คนรอบข้างี่มีต่อเราแล้ว ทำให้เราต้องมาภาวนา  บนบานศาลกล่าวเพื่อให้ผ่านไปให้ได้  เห็นคนรอบข้างดีใจเท่าไหร่  เราเองก็ดีใจมากๆด้วยเหมือนกัน เราก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆว่า  เราจะไปถึงจุดนั้นได้ I'd like to be with you JALways.

นิยาม...ให้จดให้จำ...ความรัก
 
 
 1. การรักและไม่ได้รับรักตอบ เป็นทุกข์ แต่สิ่งที่ทุกข์ยิ่งกว่า คือการรักใครสักคน แต่ไม่มีความกล้าพอที่จะบอกให้คนคนนั้นรู้ และต้องมาเสียใจภายหลัง

           2. ความรักคือความรู้สึกที่คุณยังห่วงใยใครสักคนอยู่ แม้จะแยกความรู้สึก ความ ลุ่มหลง และความสัมพันธ์แบบรักใคร่ออกไปแล้ว

           3. สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต คือการพบคนที่มีความหมายอย่างมากสำหรับเรา แต่มาค้นพบภายหลังว่าเราไม่ได้ถูกกำหนดมาเพื่อสิ่งนั้น และจะต้องปล่อยให้ผ่านพ้นไป

           4. เมื่อประตูแห่งความสุขปิดลง ประตูแห่งความสุขบานอื่นก็จะเปิดขึ้น แต่เราก็มัวแต่มองประตูที่ปิดลงไปแล้วเนิ่นนาน จนกระทั่งเรามองไม่เห็นประตูแห่งความสุขบานอื่นที่เปิดไว้รอ

           5. เพื่อนที่ดีที่สุดคือคนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกันโดยไม่พูดอะไรกันสักคำ แต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกันอย่างประทับใจที่สุด

           6. เป็นความจริงที่เราไม่สามารถรู้เลยว่าเรามีอะไรอยู่จนกว่าเราจะสูญเสียมันไป แต่ก็จริงอีกเช่นกันที่เราไม่รู้ว่าเราพลาดอะไรไปบ้างจนกระทั่งผลของสิ่งนั้น เข้ามาหาเรา

           7. การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ก็ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเราเอง

           8. มีสิ่งที่คุณต้องการจะได้ยิน แต่คุณจะไม่ได้ยินมันจากปากของคนที่คุณอยากได้ยิน แต่อย่าทำตัวเป็นคนหูหนวกโดยไม่รับฟังสิ่งนั้นจากคนที่เขาบอกกับคุณจากหัวใจ

           9. อย่าบอกลา ถ้าคุณยังต้องการจะพยายามต่อไป อย่าท้อใจถ้าคุณยังรู้สึกว่าคุณไปไหว อย่าพูดว่าคุณไม่รักคนคนนั้นอีกแล้ว ถ้าคุณยังไม่สามารถ 'ทำใจ'

           10. ความรักมักมาเยือนผู้ที่ยังคงหวัง ถึงแม้ว่าจะผิดหวัง และมาเยือนผู้ที่ยังคงเชื่อ ถึงแม้ว่าจะถูกทรยศหักหลัง และจะมาเยือนผู้ที่ยังคงรัก ถึงแม้จะเคยเจ็บปวดมาก่อน

           11. อย่ามองใครจากหน้าตา เพราะมันอาจหลอกเราได้ อย่ามองใครจากความร่ำรวย เพราะมันไม่จีรังยั่งยืน ให้มองหาคนที่ทำให้คุณยิ้มได้ เพราะเพียงยิ้มเดียว สามารถทำให้วันที่หม่นหมองกลับสดใส

           12. การที่เราจะประทับใจใครนั้นอาจใช้เวลาแค่เพียงนาที การที่เราจะชอบใครอาจใช้เวลาเพียงแค่ชั่วโมง การที่เราจะรักใครอาจใช้เวลาเพียงชั่ววัน แต่การที่จะลืมใครนั้นต้องใช้เวลาชั่วชีวิต

           13. ขอให้คุณมีความสุขมากพอที่จะทำให้คุณเป็นคนอ่อนหวาน ผ่านการทดสอบมามากพอที่จะทำให้คุณเข้มแข็ง มีความเศร้าโศกพอที่จะทำให้คุณยังคงความเป็นมนุษย์ และมีความหวังมากพอที่จะทำให้คุณเป็นสุข

           14. เอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าคุณรู้สึกว่าสิ่งนั้นจะทำให้คุณเจ็บปวด รู้ไว้เถอะว่าคนอื่นก็เจ็บปวดจากสิ่งเดียวกันเช่นกัน

           15. จุดเริ่มของความรักคือการปล่อยให้คนที่เรารักเป็นตัวของตัวเอง อย่าดึงเขาจากภาพความเป็นเขา มิฉะนั้นจะหมายความว่าเราต้องการเพียงภาพสะท้อนของตัวเราที่ปรากฎในตัวเขา

           16. คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ได้หมายความว่าเขามีสิ่งที่ดีที่สุด เพียงแต่เขาสามารถทำสิ่งที่เขามีให้ดีที่สุดได้ต่างหาก

           17. อนาคตที่สดใสมีรากฐานอยู่บนอดีตที่ถูกลืม คุณไม่สามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้ดี ถ้าหากไม่รู้จักปล่อยวางจากความผิดพลาดในอดีตและความปวดใจ

           18. คุณร้องไห้ตอนคุณเกิด ในขณะที่คนรอบข้างกำลังยิ้ม จงมีชีวิตอยู่เพื่อเมื่อตอนคุณตาย คุณจะเป็นคนที่ยิ้ม ในขณะที่คนรอบข้างร้องไห้ให้คุณ...

 

วิธีการหาคู่แท้  

Subject: Fwd: กลับดึก
>>Date: Sun, 09 Jul 2006 06:09:54 -0800
>>
>> >>กลับดึก >>
>> >>
>> >>วันแรกที่เข้าเรียนในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
>> >>ผมพบเรื่องอัศจรรย์อย่างหนึ่งเมื่อรุ่นพี่บางคนบอกว่า
>> >>"การอดนอนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเรียนในคณะนี้"
>> >>วันสุดท้ายในคณะนี้ ผมพบว่าตั้งแต่เรียนมาห้าปี ไม่เคยต้องอดนอนเลย
>> >>ยกเว้นเมื่อต้องทำงานกลุ่ม
>> >>ทั้งนี้มิใช่เพราะผมทำงานเร็วกว่าคนอื่น
>>แต่เพราะผมไม่เชื่อในทัศนคตินั้น
>> >>จึงพยายามพิสูจน์ว่ามันไม่จริง และพบว่า
>>การวางแผนที่ดีแก้ปัญหาได้ทั้งหมด
>> >>แม้แต่การสร้างสรรค์งานศิลปะ
>> >>ที่น่าขันก็คือ น้อยคนที่อดนอนได้คะแนนดี
>> >>
>> >>
>> >>ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนมานานร่วมสามสิบปี
>>ห้าปีในนั้นผมทำงานในต่างประเทศ
>> >>เมื่อกลับมาเมืองไทย ผมพบเรื่องอัศจรรย์อีกเรื่องหนึ่ง
>> >>นั่นคือหลายคนมองการก้าวเท้าออกจากสำนักงานตรงเวลาเป็นเรื่องประหลาดที่สุดในโลก
>> >>(มิพักเอ่ยถึงการออกก่อนเวลาเมื่องานเสร็จแล้ว)
>> >>
>> >>
>> >>ผมรู้ความจริงภายหลังว่า คนจำนวนมากไม่ยอมออกจากสำนักงานตรงเวลา
>> >>เพื่อแสดงให้เจ้านายเห็นว่า
>> >>ตนเองขยันขันแข็ง ยิ่งอยู่ดึก ยิ่งเป็นพนักงานตัวอย่าง
>>เสียสละเพื่อองค์กร
>> >>น่ายกย่องชมเชย
>> >>บ่อยครั้งมีผลถึงการได้รับโบนัสตอนท้ายปี
>> >>เนื่องจากเจ้านายมักเห็นหน้าเห็นตาใครคนนั้นหลังเวลาเลิกงานแล้วเสมอ
>> >>
>> >>
>> >>หากไม่เคยทำงานในต่างประเทศมาก่อน ผมอาจเข้าร่วมวงไพบูลย์
>>"กลับดึก"
>> >>ด้วย
>> >>แต่หลายปีในชีวิตการทำงานในประเทศที่มีประสิทธิภาพในการจัดการที่สุด
>> >>ทำให้เห็นค่าเวลาทุกนาทีในชีวิต
>> >>ผมกลับมองว่าคนที่อยู่ดึกเป็นประจำคือพวกไร้ประสิทธิภาพ
>> >>ไม่สามารถทำงานให้เสร็จทันเวลา
>> >>จึงต้องอยู่ดึก
>>ยิ่งทำงานมากชั่วโมงยิ่งแสดงถึงการทำงานโดยไม่มีการวางแผน
>> >>ไม่มองภาพรวม
>> >>
>> >>
>> >>ลองคิดดู
>>การอยู่ดึกเพื่อทำงานพิเศษหนึ่งคืนหมายถึงค่าไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้น
>> >>เครื่องปรับอากาศทำงานมากขึ้น ค่าทะนุบำรุงสูงขึ้น
>> >>ผลกระทบต่อคนทำงานคือพักผ่อนน้อยกว่าที่ควรเป็น
>> >>ยิ่งอยู่ดึก ประสิทธิภาพของงานในวันถัดไปยิ่งตกต่ำลง
>> >>
>> >>
>> >>มือกระบี่ชั้นหนึ่งในแผ่นดินมองท่วงทีของศัตรูอย่างระวัง
>> >>ตวัดกระบี่ในมือเพียงฉับเดียวก็เข่นฆ่าฝ่ายตรงข้าม
>> >>มือกระบี่ชั้นรองต้องประกระบี่ดังโคร้งเคร้งนานนับชั่วโมง
>> >>ราวกับอยากบอกโลกว่า
>> >>ข้าก็ใช้กระบี่นะโว้ย
>> >>โลกรับรู้ แต่คมกระบี่ก็บิ่น ต้องเสียเวลาลับกระบี่อีกหลายวัน
>> >>
>> >>
>> >>งานดีอย่างเดียวไม่พอ ต้องตรงเวลาด้วย
>>งานดีไม่มีทางเกิดขึ้นตามยถากรรม
>> >>หรืออารมณ์ขึ้นลง
>> >>ไปจนถึงความหนาแน่นรัดกุมของกฎเกณฑ์ "ตอกบัตร"
>> >>ปริมาณเวลาในการทำงานชิ้นหนึ่งไม่ได้เป็นสัดส่วนกับคุณภาพของผลงานเสมอไป
>> >>บ่อยครั้งเป็นปฏิภาคกัน
>> >>หลายครั้งงานที่ให้เวลาน้อย กลับออกมาดีกว่างานที่ให้เวลามาก
>> >>คนเก่งจริงไม่เรื่องมาก คนฉลาดจริงไม่มากเรื่อง
>> >>ทำงานเสร็จแล้วก็เลิก ไม่ต้องรอเทวดาบนสวรรค์วิมานมารับรู้
>> >>เพราะถึงเวลานั้นเทวดาก็กลับบ้านไปแล้ว
>> >>
>> >>
>> >>วินทร์ เลียววาริณ

เด็กหญิงความรัก”
> >กับ
> > >>“นายรองเท้า”
> > >> >>
> > >> >>  >>>“เด็กหญิงความรัก” กับ “นายรองเท้า”
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>ท่ามกลางเมืองที่แสนจะกว้างใหญ่ เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย
> > >> >>มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
> > >> >> >>>ชื่อ “เด็กหญิงความรัก”
> > >> >> >>>ทุกวันๆเด็กหญิงความรักจะเดินทางไปในที่ต่างๆตามลำพัง
> > >> >> >>>ด้วยสองเท้าที่เปลือยเปล่า
> > >> >> >>>โดยไม่สนใจว่าพื้นที่เธอเหยียบย่ำจะสกปรก หรือสะอาด จะร้อนระอุ
> > >> >>หรือชื้นแฉะ
> > >> >> >>>หรืออาจจะเต็มไปด้วยกิ่งไม้
> > >> >> >>>หรือเศษแก้วต่างๆที่อาจจะทิ่มแทงเท้าอันบอบบางของเธอ
> > >> >> >>>
> > >> >>
> > >>>เด็กหญิงความรักยังคงมีความสุขกับการเดินทางด้วยเท้าเปล่า
> > >> >> >>>เธอยังคงเดิน เดิน และเดินไปข้างหน้าเรื่อยๆอย่างเดียวดาย……….
> > >> >> >>>
> > >> >>
> > >> >>>แต่แล้ววันหนึ่งระหว่างการเดินทางตามปกติของเด็กหญิงความรัก
> > >> >>
> > >> >>>เธอเริ่มรู้สึกเจ็บปวดบริเวณเท้าทั้งสองข้างจนไม่อยากเดินทางต่อไป
> > >> >> >>>ความรู้สึกเหงาและว้าเหว่ก็เข้ามาหาหาเธอในทันที
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>ทันใดนั้นเองเด็กหญิงความรักได้พบกับ “นายรองเท้า”
> > >> >> >>>ซึ่งเป็นเพียงรองเท้าเก่าๆคู่หนึ่งที่ไม่ได้สะดุดตาอะไร
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>นายรองเท้าทักทายเด็กหญิงความรักอย่างเป็นมิตร
> > >> >> >>>“เท้าเธอคงจะเจ็บมาก ถ้าเธอไม่รังเกียจ
> > >>
> > >>ให้ฉันเดินทางไปพร้อมๆกับเธอได้มั้ย
> > >> >> >>>ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง”
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>เด็กหญิงความรักได้ยินเพียงแค่นั้น ความรู้สึกอ้างว้าง
> > >> >> >>>เดียวดายที่เคยมีก็มลายหายไปในทันที
> > >> >> >>>เธอจึงตัดสินใจที่จะเดินทางต่อไปในทุกๆที่พร้อมๆกับ
> > >>“นายรองเท้า”
> > >> >> >>>
> > >> >>
> > >> >>>แต่ต่อมาไม่นานเด็กหญิงความรักก็ได้พบกับรองเท้าคู่ใหม่โดยบังเอิญ
> > >> >> >>>รองเท้าคู่นี้แตกต่างจากนายรองเท้ามากมายนัก
> > >> >> >>>เพราะเขาทั้งใหม่ ทั้งสะอาด
> > >> >> >>>และสะดุดตาทุกคนที่พบเห็นด้วยสีสันและดีไซน์ที่นำสมัย
> > >> >> >>>อีกทั้งยังเป็นรองเท้าแบรนด์เนมที่มีราคาแพงอีกด้วย
> > >> >> >>>
> > >> >>
> > >>>เด็กหญิงความรักจึงตัดสินใจที่จะทิ้ง “นายรองเท้า”
> > >> >> >>>แม้ว่าเขาจะสวมใส่สบาย
> > >> >>และพร้อมที่จะก้าวเดินไปกับเธอในทุกๆที่ก็ตาม
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>เด็กหญิงความรักได้ตัดสินใจสวมใส่รองเท้าคู่ใหม่ (ที่สุดแสนจะ
> > >> >>perfect)
> > >> >> >>>ถึงแม้ว่ามันอาจจะไม่พอดีกับเท้าของเธอ
> > >> >> >>>เพียงเพื่อต้องการให้ตนเองดูดีขึ้นในสายตาของผู้อื่น
> > >> >> >>>เด็กหญิงความรักถึงกับยอมให้รองท้ากัด
> > >>
> > >> >>จนเท้าของเธอเจ็บปวดทรมานมาก
> > >> >> >>>แต่เธอก็ยังอดทน และพยายามที่จะเดินไปข้างหน้าต่อไป
> > >> >> >>>ทั้งที่ในใจเธอนั้นไม่มีความสุขเลย
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>เพียงไม่กี่วัน เด็กหญิงความรักก็รู้ดีว่า...
> > >>
> > >> >>>เธอกับรองเท้าคู่ใหม่นั้นเข้ากันไม่ได้เลย
> > >> >> >>>เพราะหลายครั้งที่เขาทำให้เธอเสียใจ
> > >> >> >>>เขาไม่พร้อมที่จะเดินทางไปกับเธอในทุกๆที่
> > >> >> >>>เขากลัวการลำบาก เขากลัวถูกแปดเปื้อนจากดิน จากโคลนที่สกปรก
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>เด็กหญิงความรักกลับมานั่งทบทวนดูเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา
> > >> >> >>>เธอจึงพบว่าระหว่างเธอกับรองเท้าคู่ใหม่นั้นยังขาด
> > >>“ความเข้าใจ”
> > >> >>
> > >> >>>ทำให้ตลอดระยะเวลาการเดินทางทั้งคู่ต้องพบกับปัญหาและอุปสรรคอยู่เสมอ
> > >> >> >>>
> > >> >>
> > >> 
> > >>>ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาใครๆต่างพากันอิจฉาเด็กหญิงความรักที่เธอได้ครอบครองรองเท้าคู
> > >> >> >>>ใหม่ผู้เพียบพร้อม
> > >> >>
> > >>>แต่เธอก็เลือกที่จะถอดรองเท้าคู่นั้นออก
> > >> >>และกลับมาเดินเท้าเปล่าดังเดิม
> > >> >> >>>มันอาจจะเจ็บเท้าบ้างในบางครั้ง แต่เธอก็สบายใจ
> > >> >> >>>เพราะเธอสามารถเดินทางไปได้ในทุกๆที่ที่เธอต้องการ
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>เด็กหญิงความรักเดินทางตามลำพังมาเป็นเวลานานพอสมควร
> > >> >> >>>เธอเริ่มรู้สึกกลัว รู้สึกเหงา และโดดเดี่ยว
> > >> >> >>>เธออยากจะมีเพื่อนสักคนที่เข้าใจเธอ
> > >> >>และพร้อมที่จะเดินทางไปกับเธอในทุกๆที่
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>ทันใดนั้นเองเธอก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยตะโกนถามเธอว่า......
> > >> >> >>>“อยากจะมีเพื่อนร่วมทางสักคนมั้ยครับ”
> > >> >> >>>ใช่แล้ว! มันเป็นเสียงของเขา.............
> > >>“นายรองเท้า”
> > >> >>
> > >>>
> > >> >> >>>เด็กหญิงความรักดีใจมากจนไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้
> > >> >> >>>เพราะเธอคิดว่าเธอคงไม่มีโอกาสเจอเขาอีกเลย
> > >> >>หลังจากที่เธอตัดสินใจทิ้งเขาไป
> > >> >> >>>นายรองเท้ายังคงพูดประโยคเดิมๆกับเธออีกครั้งว่า …..
> > >> >> >>>“ถ้าเธอไม่รังเกียจ ให้ฉันเดินทางไปพร้อมๆกับเธอได้มั้ย
> > >> >> >>>ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง”
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>เด็กหญิงความรักยิ้มและตอบกลับไปว่า
> > >> >> >>>“ขอบคุณนะ...ฉันสัญญาว่าเราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป”
> > >> >> >>>“เธอไม่จำเป็นต้องสัญญาหรอก เพราะถ้าเมื่อใดที่เธอรู้สึกเบื่อ
> > >> >> >>>และอยากเป็นอิสระจากฉัน
> > >> >> >>>ฉันก็พร้อมที่จะให้เธอไป” นายรองเท้าตอบกลับมาอย่างอ่อนโยน
> > >>
> > >> >>>เด็กหญิงความรักรู้ในทันทีว่านี่แหละ คือ “ความเข้าใจ”
> > >> >>
> > >> >>>ที่เธอรอคอยมานานแสนนาน
> > >> >> >>>แต่วันนี้เธอเจอแล้ว และเธอจะเก็บดูแลรักษามันไว้อย่างดี
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>ถึงแม้ว่านายรองเท้าจะเป็นเพียงแค่รองเท้าธรรมดาๆคู่หนึ่ง
> > >> >> >>>ไม่ได้น่าชื่นชมในสายตาของคนอื่นๆ
> > >> >> >>>แต่สำหรับเด็กหญิงความรักแล้ว เขาสำคัญต่อเธอมาก
> > >> >> >>>เขาเข้าใจและห่วงใยเธอ
> > >> >>
> > >> 
> > >>>ส่วนเธอก็รู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขา...แค่นี้มันก็มากเพียงพอแล้วสำหรับเธอ
> > >> >> >>>ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
> > >> >> >>>เด็กหญิงความรักและนายรองเท้าก็อยู่เคียงข้างกันตลอดไป
> > >> >>
> > >>
> > >>>ในบางครั้งเราอาจจะเห็นเด็กหญิงความรักไม่ได้ใส่รองเท้า...แต่อย่าเพิ่งตกใจ!!!
> > >> >> >>>ลองมองดูในมือเธอสิ! นายรองเท้าอาจจะอยู่ในมือของเธอก็ได้
> > >> >>
> > >> >>>เขาอาจจะต้องการให้เท้าของเธอได้เป็นอิสระจากการผูกมัดบ้าง
> > >> >> >>>หรือเธออาจจะซักนายรองเท้า
> > >>แล้วแห้งไม่ทันก็ได้.....อย่าคิดมาก!!!
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
> > >> >> >>>
> > >> >> >>>นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า.....
> > >> >> >>>1. คนที่ดีอาจไม่ใช่ และคนที่ใช่อาจไม่ดี
> > >> >> >>>2. คนที่ใช่สำหรับคนอื่นอาจจะไม่ใช่สำหรับเรา
> > >> >> >>>ส่วนคนที่ใช่สำหรับเราอาจจะไม่ใช่สำหรับคนอื่น
> > >> >> >>>3. รักแท้มักจะมาถูกที่
> >ถูกเวลาเสมอ
> > >> >> >>>4. ความรักไม่ใช่การผูกมัด เพื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
> > >> >> >>>5. สิ่งที่ความรักต้องการมากที่สุด คือ ความเข้าใจ

เมื่อฉัน กระโดดตึก ... (ดีมากๆเลยคับ)